NIEUWSSELECTIE  
  KORT NIEUWS  
  RADIO & TELEVISIE  
  MEDIA  

S e l e c t i e

GERWIN TAMSMA
Erg moeilijk heeft de Engelse regisseuse Antonia Bird het zich niet gemaakt bij haar preek voor eigen parochie, Priest (1994). De film slaagde er nog wel in het predikaat spraakmakend te verdienen, omdat in Engeland, Frankrijk en de VS conservatieve katholieke groeperingen ertegen te hoop liepen. Men kan ze nauwelijks ongelijk geven, al bestaat de traditie dat dit soort actievoerders niet zelf gaat kijken waar het allemaal om draait.

De jonge en uiterst rechtlijnige pastoor Greg (Linus Roache) wordt naar een parochie in een achterstandswijk van Liverpool gestuurd. Gregs collega, pastoor Matthew (Tom Wilkinson), blijkt een even radicale als betrokken vijftiger die zich niets meer aantrekt van het celibaat, hetgeen tot een conflict tussen de beide mannen lijkt te gaan leiden. Orthodoxie versus liberaal pragmatisme? Nee. Nog voor er sprake is van het innemen van stellingen, trekt Pastoor Greg zijn habijt uit en het leren jasje aan. In de eerste de beste homobar loopt hij de liefde van zijn leven (Robert Carlyle) tegen het lijf, ook al zal het even duren voor hij die onwaarschijnlijke speling van het lot onder ogen wil zien. Het zuiverende dilemma komt echter in de vorm van een meisje dat in de biechtstoel pastoor Greg vertelt dat ze door haar vader misbruikt wordt. Greg moet zwijgen, en moet iets tegen het kwaad ondernemen.

Het is moeilijk voor te stellen dat een theologisch onderlegd priester - één die het verbod op de homoseksuele praktijk en het celibaat negeert - niet het antwoord zou weten te vinden op dit vraagstuk. Maar in Priest wordt de oude scène waarin de priester-in-nood tegen de crucifix roept dat Hij van de muur moet komen, nog maar eens afgestoft.

Dat uiteindelijk de knoop door een toevalligheid wordt doorgehakt, op het moment dat Greg gelijktijdig met het erkennen van zijn geaardheid zijn doctrinaire rigiditeit verliest, is tekenend voor de laffe, progressief correcte behandeling van een onderwerp dat een complexer en beter ingevoerde uitwerking had verdiend.

In Nederland kreeg de film niemand op de kast. Misschien omdat we hier al sinds de jaren zestig gewend zijn aan Gerard Reves ironische behandeling van katholicisme en homoseksualiteit.

Priest (Antonia Bird, UK, 1994), Belg.2, 20.30-22.20u.