T V V O O R A F :
Het leven van een kermisattractie
MARISKA GRAVELAND
"Richard Burton wil alleen naar
een toneelstuk kijken als hij er zelf in meespeelt", zei Elizabeth
Taylor over haar flamboyante echtgenoot. Burton nam wraak met een van
zijn beroemde beledigingen: "Elizabeth heeft een smakeloze onderkin,
haar benen zijn te kort en ze heeft een dikke buik."
Precies op deze laatste drie lichaamsdelen, maar dan nog niet uitgezakt, blijft de
camera van de vierdelige miniserie Liz: The Elizabeth Taylor Story
het liefste hangen. Faam en rijkdom vormen de voornaamste
inspiratiebronnen voor Amerikaanse miniserieregisseurs - de hedendaagse
chroniqueurs van de suikerzoete en tegelijkertijd tragische
glamourwereld. Ook Kevin Connor, de regisseur van Liz,
verdient er zijn brood mee, en dat heeft hij niet bescheiden
aangepakt: hij heeft ook de heilige Maria, Moeder Theresa en prinses
Diana met een tv-serie vereerd.
Liz is de amusante pulpversie van het leven van deze icoon van
sterrendom en verval. Van alle gedaantes die La Liz heeft aangenomen
blijft vooral die van gekooide vamp hangen, in haar zijden onderjurk met
een drankglas in de hand (Cat on a Hot Tin Roof), of als de zwaar
opgemaakte Cleopatra, koningin van de Nijl, die met haar handen haar
blote borsten verbergt. De miniserie concentreert zich voornamelijk op
de mannenverslindster in Liz. Haar amoureuze escapades en haar
hagelwitte bontmuts zijn natuurlijk fotogenieker dan een diepgravende
analyse van haar oeuvre.
We zien de leegheid van haar leven, afgewisseld met onvervalste
soapdialogen als: "Ik heb alles opgegeven voor jou", "ik verdrink in
jou" en "moet ik soms alleen slapen?" (Liz, gespeeld door Sherilyn Fenn,
met poedel in haar hand). De serie begint met haar rol als
hondenvriendin in Lassie Come Home (1943), waarmee ze
doorbrak als kindsterretje. Ze steeg tot grote hoogten in films als
Suddenly Last Summer, Who's Afraid of Virginia Woolf en
Reflections in a Golden Eye - maar die films worden alleen
aangestipt via de filmtitels achterop de setklapstoeltjes.
Haar zucht naar mannen en drank wordt wel tot in de puntjes
gedocumenteerd. Taylor trouwde achtereenvolgens met de gewelddadige
hotelier Nick Hilton, de acteur Michael Wilding en de uitbundige showman
Mike Todd, die verongelukte in zijn privé-vliegtuig met de naam
'The Lucky Liz'. Ze werd getroost door zanger Eddie Fisher, die zijn
huwelijk met de populaire Debbie Reynolds voor haar opgaf, waardoor Liz
jarenlang als boosaardige heks te boek stond. Op de set van Cleopatra
ontmoette ze vervolgens Richard Burton, wat leidde tot een van de
beroemdste onstuimige liefdesaffaires ooit. Na een lange periode vol
drank, voedsel en pillen en een slecht huwelijk met senator John Warner,
is ze uiteindelijk in de armen van graafmachinebediende Larry Fortensky
terechtgekomen, die ze ontmoette in de Betty Ford-kliniek. Het is een
leven dat van smeuïgheid uit elkaar barst. "We zijn een
kermisattractie", zegt Liz in de tv-film, waarmee de miniserie een
zeldzaam moment van zelfkennis tentoonspreidt.
Liz, the Elizabeth Taylor story, RTL4, 21.00-22.45u.