NIEUWSSELECTIE  
  KORTE BERICHTEN  
  RADIO & TELEVISIE  
  MEDIA  

S c h a k e l s

Door onze redacteur REMMELT OTTEN
PARIJS, 6 JUNI. De hemel van het graveltennis, het stadion Roland Garros, ligt in het zuidwesten van Parijs. Het gravelseizoen voert van Barcelona, via Hamburg en Rome naar een apotheose in de hoofdstad van Frankrijk. Weliswaar zijn er ook de komende weken nog toernoo ien op terre battue, gemalen baksteen, bijvoorbeeld in Gstaad en Amsterdam, maar de topspelers richten zich dan al weer op gras en hardcourt.

De weg naar het tennispark Roland Garros begint in het chique zestiende arrondissement van Parijs. Vanaf metrostation Porte d'Auteuil lopen elke ochtend tienduizenden toeschouwers in de richting van het Bois de Boulogne. Ze ontmoeten horden ongure type s die doen alsof ze kaarten zoeken ("Cherchez places?'), maar ook de zwarte markt bedienen. Ze wandelen langs de botanische tuinen van d'Auteil, over de périphérique l'ouest naar de toegangspoorten die zijn vernoemd naar Suzanne Len glen en de "Vier Musketiers'.

Het Parijse tennispark is ruimer, charmanter en vrolijker dan dat van Wimbledon in Londen en de US Open in New York, de twee andere hoogtepunten van het tennisseizoen. Bij de Australian Open in Melbourne, die de "grand-slam' compleet maakt, reageer de de organisatie als eerste op de tennis-boom in de jaren tachtig. Maar vorig jaar werd ook in Parijs de uitbreiding voltooid: een nieuw stadion met tienduizend zitplaatsen en nog eens zeven extra trainingsbanen. Aan Wimbledon en Flushing Meadow wordt momenteel hard gewerkt.

Roland Garros is geen beroemde tennisheld, maar een piloot die sneuvelde bij een luchtgevecht in de Eerste Wereldoorlog. Het Franse grand-slamtoernooi begon in 1891, veertien jaar na Wimbledon, tien jaar na de US Open en veertien jaar voor de Austr alian Open. In het begin mochten alleen Fransen en leden van Franse tennisclubs meedoen. Vanaf 1925 was ook de rest van de wereld welkom. Drie jaar later begon men met de bouw van een echt stadion, op de plek waar het nu nog ligt. Het Stade Francais, e en van de oudste Franse tennisclubs, doneerde drie hectare grond aan de rand van het Bois de Boulogne, op voorwaarde dat het de naam zou dragen van een van hun leden, Roland Garros.

Centraal in het Parijse park staat het 17.000 stoelen tellende Court Central, een betonnen bak met details in art nouveau, aan de buitenzijde begroeid met klimop. De gezelligste baan is Court 1, een cirkelvormig stadionnetje met drieduizend p laatsen, waar het publiek dicht op de spelers kan zitten. Het nieuwe Court A (10.000 plaatsen) is dit jaar, in een ceremonie met Monica Seles, omgedoopt tot Court Suzanne Lenglen, naar de cognac-nippende tenniskoningin uit de jaren twintig.

Seles bekende dat ze had genoten van de filmbeelden die ze van Lenglen gezien had. Lenglen danste over de baan in lange, witte jurken. In Parijs, waar de 350 lijnrechters en scheidsrechters worden gekleed door couturier Daniël Hechter, is het onderwerp tennisjurk een jaarlijks terugkerend onderwerp. ,,Ik wil dolgraag in een jurk spelen'', vertelde Seles. ,,Ik voel me er veel vrijer in. Maar mijn eigen kledinglijn komt pas volgend jaar.''

Bij de deelnemers is de cultuurshock elk jaar het grootst voor debuterende Amerikaanse tienersterren. De hotels waar de tennissers verblijven, het Sofitel of het Concorde-Lafayette hebben nog wel wat weg van Amerikaanse hotelflats. Maar in veel and ere opzichten verschilt Parijs van Florida. Jennifer Capriati, die op haar veertiende voor het eerst meedeed, keek haar ogen uit toen bleek dat de excursie naar de Notre Dame eindigde bij een kathedraal in plaats van bij een American-Footballclub .

De ruim 350.000 toeschouwers die jaarlijks het toernooi bezoeken _ verdeeld over veertien dagen kosten de kaartjes 45 tot 300 Franse francs _ hoeven zich tussen de wedstrijden door niet te vervelen. De vips hebben toegang tot Le Village, het sponsordorp, of de Club de President, waar de traiteur Potel & Chabot zijn gerechten serveert. Voor de echte tennisfans is er ruime keuze bij de diverse buffets: van een croques monsieur tot een crêpe of een frambozenijsje van Häagen-Dazs. Het park, met twee elkaar kruisende, brede flaneerboulevards, is opgefleurd met duizenden bloemen en honderden bomen. De tuinarchitecte verzamelde groen uit de meest exotische windstreken: abrikozenbomen uit Mantsjoerije en iepen uit de Kaukasus.

In de schaduw van het grote stadion ligt het verzamelpunt, Place des Mousquetaires, waar alle uitslagen op de zeventien verschillende wedstrijdbanen te volgen zijn en de vier helden in brons zijn gevangen. De vier musketiers zijn René Lacoste, Henri Conchet, Jean Borotra en Toto Brugnon. Van 1924 tot 1931 verdeelden zij onderling de titels in zowel het enkelspel als het dubbelspel. En passant won het kwartet een half dozijn Davis Cups.

In de laatste decennia hebben de Fransen minder plezier beleefd aan hun eigen helden. Yannick Noah, afkomstig uit Kameroen, was de laatste winnaar bij de mannen, in 1983. Francoise Durr de laatste bij de vrouwen, in 1967. De meest indrukwekkende na men sinds de wereldoorlog zijn de Zweedse ijsman Björn Borg, die zes keer zegevierde, en de al even koele Chris Evert uit de Verenigde Staten, die het toernooi zeven keer won.

De "open Franse' maakt jaarlijks miljoenen guldens winst _ kaartjes, tv-rechten en merchandising van petjes en T-shirts tot een eigen parfum-lijn en een Peugeot 406 cabriolet met het groen-witte Roland-Garroslogo. Maar de ruime fondsen voor de tenn isfederatie hebben vooralsnog geen grote talenten opgeleverd.

In de afgelopen vijf jaren was de belangrijkste graveltitel bij de mannen voor Jim Courier (1991-'92), Sergi Bruguera (1993-'94) en Thomas Muster (1995), die inmiddels alle drie zijn uitgeschakeld. Bij de vrouwen won Steffi Graf al vier keer, en Ar antxa Sanchez-Vicario al twee keer. Het zijn allemaal topfitte spelers en speelsters. ,,In het hedendaagse tennis'', zegt toernooi-directeur Patrice Clerc van Roland Garros, ,,is gravel lichamelijk de meest veeleisende en de moeilijkste baansoort. Je m oet een volledige beheersing hebben over je eigen lichaam en geest.''