|
R A D I O & T E L E V I S I E
|
![]()
NIEUWSSELECTIE
S e l e c t i e
Televisie
|
F I L M V O O R A F :
Dial M for Murder
MARK DUURSMA
Plichtmatig volgen de vooraf aangekondigde gebeurtenissen elkaar op. Verrassend is alleen hoe de kijker medeplichtig wordt gemaakt door hem te laten hopen op een tijdig rinkelende telefoon. Hoe de kleding van Grace Kelly geleidelijk verschuift van kleurig naar stemmig. Hoe de schaar de zaal in komt in de zelden vertoonde 3D-versie. Hoe de regisseur zelfs in een besloten ruimte toch nog even voorbij weet te komen, zoals in elk van zijn films. Voor het overige heeft Hitchcock weinig gedaan om zich het toneelstuk toe te eigenen. De tekst is te sterk, en maakt dit tot een mindere Hitchcock. Je ziet het aan de acteurs. Alleen Grace Kelly speelt een rol, die suggereert tenminste nog een situatie van vlees en bloed. De mannen om haar heen beperken zich tot het uitspreken van hun tekst. Hun geloofwaardigheid doet er niet toe, ze zijn slechts pionnen in een geraffineerde puzzelplot. Heerlijk, die idiote zelfbeheersing aan de telefoon. Zij is bijna gewurgd en kan nauwelijks uit haar woorden komen. Hij hoort dat zijn perfecte moord mislukt is, zijn wereld stort in elkaar. Maar toch, met superieure arrogantie: "Now darling, pull yourself together. What is it?" Of: "Oh police. There has been a ghastly incident." Vermakelijk, maar niet te vergelijken met de spanning van Rear Window: ook uit 1954, ook claustrofobisch, ook met Grace Kelly. Dial M for Murder (VS, 1954, Alfred Hitchcock), VRT, 21.45-23.28u.
|
NRC Webpagina's
7 JULI 1999
|
| Bovenkant pagina |