NIEUWS
TEGENSPRAAK
SUPPLEMENT
AGENDA
ARCHIEF
ADVERTENTIES
SERVICE
 Overzicht
Vragen & Opmerkingen
Begrippenlijst:
A, B,
C, D,
E,
F, G,
H, I,
J,
K, L,
M, N,
O, P,
Q, R,
S, T,
U,
V, W,
X, Y,
Z
|
Milieu
Het natuurlijk milieu - kortweg: de natuur - kan worden gezien als een
omhulsel
van het economisch systeem. Die natuur heeft twee belangrijke functies:
ten
eerste is zij de bron van grondstoffen en ten tweede is zij de opvang van
allerlei afgewerkt materiaal dat overblijft bij productie en bij
consumptie. Het
economisch systeem bestaat uit een sector waar geproduceerd wordt en een
waar
geconsumeerd wordt.
In de figuur bevat stroom 1 de grondstoffen en energie die aan de natuur
worden
onttrokken bij de productie. Het gaat daarbij om lucht, water, kolen,
olie, gas,
mineralen, land- en bosbouwproducten. Stroom 2 stelt de producten voor
die naar
de consumptiehuishoudingen gaan. Stroom 3 laat zien hoe het afval van de
productie terugstroomt in het natuurlijk milieu. Daarbij gaat het om
chemicaliën, as, gassen en warmte. Binnen de productie is een
onderdeel
'afvalverwerking' getekend: een deel van het afval kan na bewerking weer
worden
gebruikt als grondstof. Ook de sector afvalverwerking loost resten in de
natuur
(stroom 4). Stroom 5 laat zien wat de sector consumptie in het milieu
terugbrengt: huishoudelijk afval en verder alles wat via het riool
wegloopt.
Voor een deel wordt dit verwerkt en hergebruikt. Maar consumenten laten
ook heel
wat zo weglopen in de natuur: niet alleen gassen uit auto's, ook bij
verwarming
komen gassen vrij; en we ademen met z'n allen heel wat uit. En via
spuitbussen
lozen we drijfgassen.
Op zichzelf kan de natuur heel wat hebben. Het ecologisch systeem
kan
veel verwerken: het breekt schadelijke stoffen af en maakt er verse
grondstoffen
voor nieuw leven van. Maar er zijn grenzen. Sommige stoffen kunnen niet
worden
afgebroken. En bij andere kan de verwerkingscapaciteit van de natuur
overbelast
raken. Als we met al te veel mensen produceren en consumeren in een
begrensd
gebied, kan het gebeuren dat de natuur er niet meer tegenop kan. Het
leefmilieu
raakt dan beschadigd. Voorbij een bepaalde grens komt zelfs het leven
zelf in
gevaar. Die grens is voor bepaalde soorten planten en dieren op bepaalde
plaatsen al overschreden. Voor andere soorten is hij heel dichtbij. De
milieuverontreiniging brengt inmiddels het draagvermogen van de
natuur
direct in gevaar.
De natuur kan worden opgevat als een baarmoeder die het leven en het
economisch
systeem omhult en beschermt. Men kan zich voorstellen wat er daarbinnen
gebeurt
als dat beschermend omhulsel zo wordt vergiftigd dat het z'n werk niet
meer kan
doen. De noodzaak van optreden tegen vervuilende producenten en
consumenten valt
dan des te beter te begrijpen.
|