NIEUWSSELECTIE  
  KORTE BERICHTEN  
  RADIO & TELEVISIE  
  MEDIA  
S c h a k e l s

HEIMAT SULTAN/ WASHINGTON/ BRUSSEL, 9 SEPT. Strijders van Masoud Barzani's Koerdische Democratische Partij staan volgens een VN-functionaris ter plaatse op het punt de grote stad Sulaymaniya, bolwerk van de Patriottische Unie van Koerdistan (PUK), in te nemen. De PUK heeft Irak beschuldigd van gewapende steun aan de KDP, en de hulp van de Verenigde Staten ingeroepen. Washington heeft echter laten blijken niet van plan te zijn zich te mengen in de strijd tussen de Koerdische groeperingen in het noorden van Irak. De kortstondige Iraakse bezetting van de Koerdische stad Arbil, op verzoek van de KDP, leidde vorige week tot twee Amerikaanse raketaanvallen op Zuid-Irak.

De ministers van buitenlandse zaken van de Europese Unie zijn er intussen op een informele bijeenkomst afgelopen weekeinde in het Ierse Tralee niet in geslaagd een gezamenlijk standpunt te formuleren over de Amerikaanse aanvallen van vorige week op Irak. Frankrijk blijft erbij dat de aanvallen een overdreven reactie zijn. Volgens Mogens Hansen, veiligheidsfunctionaris van de VN voor de regio, heeft de PUK haar gebouwen in Sulaymaniya verlaten. De PUK-aanhang zou samen met grote groepen vluchtelingen uit de honderdduizenden inwoners tellende stad, op weg zijn naar de Iraanse grens. Iran steunt de PUK. Hoeveel Koerden op de vlucht zijn geslagen, is niet duidelijk; Teheran sprak vanochtend van verscheidene duizenden vrouwen, kinderen en bejaarden.

De KDP, die ruim een week geleden de Koerdische stad Arbil met behulp van het Iraakse leger veroverde op de PUK, bezette gisteren de stad Koi Sanjaq en het dorp Degala, en kwam daarmee steeds dichter bij Sulaymaniya. In Koi Sanjaq en Degala waren volgens een Reuter-verslaggever geen sporen te vinden van een vastbesloten PUK-verdediging. In Koi Sanjaq waren de winkels vandaag weer open.

De PUK meldde dat er paniek heerst in Sulaymaniya, ,,uit angst voor onderdrukking door de Iraakse troepen''. ,,Een humanitaire catastrofe tekent zich af, en de internationale gemeenschap kijkt werkeloos toe.'' ,,Wij doen een beroep op de door de VS aangevoerde coalitie om voor het te laat is, de Iraakse aanval tot staan te brengen'', aldus de PUK. Bronnen bij internationale hulporganisaties meldden echter dat de toestand in Sulaymaniya rustig is.

Op de weg van Koi Sanjaq naar Sulaymaniya, aan de grens tussen de provincies Atbil en Sulaymaniya, was geen bewijs te vinden dat Iraakse troepen of tanks bij de jongste strijd waren betrokken. Honderden KDP-guerrillastrijders pauzeerden hier vanochtend in afwachting van bevelen door te gaan naar Sulaymaniya in het zuidoosten of naar het noorden terug te keren naar de strategische Dukan-dam, die elektriciteit levert aan de stad Arbil. Sinds enkele jaren wordt het leven in Noord-Irak beheerst door gevechten tussen de rivaliserende KDP en de PUK, waardoor het gebied als het ware is opgedeeld in een noordelijk door de KDP gecontroleerd en een zuidelijk door de PUK gecontroleerd deel. De KDP vindt vooral een willig oor in de buurlanden Turkije en Syrië, waardoor er voor een steeds meer geïsoleerd rakende PUK weinig anders overbleef dan in Teheran aan te kloppen, zowel voor militaire als politieke steun. Iran maakte in juli van dit jaar van de gelegenheid gebruik om met de Iraanse Koerden in Noord-Irak af te rekenen. Ze drongen met tanks en troepen zeker 200 kilometer het gebied binnen. ,,Om terug te keren naar Iran'', aldus Addurrahman, ,,wensten de Iraniërs gebruik te maken van het door de KDP gecontroleerd gebied in Noord-Irak. Dat was onacceptabel voor ons. We vertelden hun dat ze op dezelfde wijze moesten terugkeren als ze waren gekomen.''

Voor de KDP is het duidelijk dat de aanval van de PUK in de nacht van 16 op 17 augustus, gesteund door de Iraniërs, vergelding was voor haar weigering om de Iraniërs tegemoet te komen. ,,Toen bovendien bleek dat zeker 1.000 manPUK-troepen ons via Iran probeerden te omsingelen, was het bewijs geleverd dat men uit was op terreinwinst in Noord-Irak.'' In Salahuddin, het hoofdkwartier van de KDP, werden vervolgens lange brieven geschreven aan de VS en Weterse bondgenootschappen om hulp. ,,Veroordeel het optreden van de Iraniërs'', luidde de noodkreet. Toen Washington hierop slechts antwoordde met een nieuwe poging om de vrede te bewerkstelligen tussen de PUK en de KDP, sloegen de stoppen in Salahudin door. ,,Er bleef ons niets anders over dan om aan te kloppen in Bagdad'', aldus een veiligheidsman van de KDP in Arbil. Vertegenwoordigers van Westerse hulporganisaties in Arbil zeggen dat de Iraakse troepen slechts 48 uur in de stad verbleven. ,,De KDP was in korte tijd in staat om de orde en het gezag te herstellen'', aldus een van hen. KDP-bronnen verklaren dat tussen de 1.500 en 2.000 mensen, aanhangers van de PUK die de stad niet tijdig wisten te ontvluchten, zich bij de Irakezen hebben gemeld. Dezen tekenden een verklaring dat ze niet aan terroristische activiteiten zouden deelnemen, waarna ze zouden zijn vrijgelaten. Bovendien werden er naar schatting 500 arrestaties onder de bevolking verricht. Naast de PUK waren vooral de Turkmenen het doelwit van de Irakezen, evenals de leden van de INC, het Iraakse Nationale Congres. Het INC is een paraplu van Iraakse oppositiegroeperingen tegen het bewind van Saddam Hussein, dat grotendeels vanuit het Koerdische Noord-Irak opereerde. Vertegenwoordigers van het INC zeggen dat zeker 250 van hun aanhangers worden vermist of zijn gearresteerd. Rond de 100 anderen werden in Qushtepe, ten zuiden van Arbil, waar ze in een militair kamp verbleven, door het Iraakse leger gedood. Het INC heeft inmiddels bescherming gekregen van de KDP en verblijft nu in Salahuddin.

Zonder Barzani openlijk aan te vallen veroordelen INC-aanhangers zijn akkoord met Bagdad. ,,Leden van de Iraakse inlichtingendienst verblijven nu overal in Noord-Irak, waardoor we ons leven niet langer zeker zijn'', aldus een van hen. Het INC heeft inmiddels een beroep gedaan op het Westen om hen op te nemen.

KDP-vertegenwoordigers zeggen met grote stelligheid dat het Iraakse leger zich uit de regio heeft teruggetrokken. De troepen van Saddam Hussein houden zich tenminste beneden de 36ste breedtegraad op. Het gebied ten noorden daarvan wordt officieel door de geallieerden beschermd. Maar het is duidelijk dat de grens naar het noorden is opgeschoven, dichter naar Arbil toe. Ten zuiden daarvan, in Koi Sanjaq, werd gisteren zwaar gevochten tussen de PUK en de KDP. De laatste is aan de winnende hand. Het stadje is inmiddels in handen van Barzani, die nu verder op lijkt te rukken naar Dukan, van waaruit Arbil normaal zijn stroom krijgt. Deze stellling is nu in handen van de PUK. Het is onduidelijk in hoeverre het Iraakse leger de KDP steunt in de strijd tegen de PUK. VN-Waarnemers in Arbil zeggen dat het Iraakse leger op korte afstand met zeker 50 tanks en duizenden manschappen aanwezig is. Barzani heeft verklaard ten minste Dukan te willen veroveren op de PUK om zo Arbil van elektriciteit te voorzien. Menigeen in Noord-Irak verdenkt hem er echter van uit te zijn op de heerschappij over heel Noord-Irak. Wellicht met behulp van het Iraakse leger.

Nu kunt u ook wonen
in het ultieme
Glazen Huis.

Hier wordt glas toegepast
in haar meest pure vorm,
zelfs de draagconstructie
is van glas.
Klik hier voor
meer informatie.